''Waarom laat God het kwade toe?'' is een veelgehoorde vraag. ''Als God dit lijden op de wereld toelaat, wil ik niet in Hem geloven!'' hoor je vaak. Zelf vroeg ik me dit en dergelijke vragen ook af de afgelopen week.
De afgelopen week heb ik niet zo’n geweldige week achter de rug. Ik had problemen met mijn relatie, op mijn werk liep het niet lekker en thuis met mijn huisgenoten was de spanning om te snijden. Iets meer dan een maand geleden heb ik belijdenis gedaan en ik zei tegen God: ‘Waar bent U nu als ik U nodig heb? U laat me gewoon zitten.’ Ik kan je dan ook vertellen dat ik niet veel gebeden of gelezen heb afgelopen week. En dat terwijl ik andere mensen altijd probeer te overtuigen dat alle shit van deze wereld niet van God afkomt. Maar dat is makkelijker gezegd dan te geloven.
Nu ben ik een week verder en het gaat goed met me. Ik geniet van het mooie weer en dank God dat ik zoveel plezier heb in m’n werk en waarschijnlijk over niet al te lange tijd mag gaan verhuizen. De relatie is weer hersteld en owja… aankomende zondag hoop ik voor het eerst aan te gaan aan het Avondmaal. Maar toch… zo werkt het geloof toch niet helemaal denk ik. Ik bedoel: kan ik, kan jij Hem ook danken in slechte tijden?
Ik wil graag het volgende stuk met jullie lezen, het staat in Zacharia 3 vers 1 tot en met 5:
1 Daarna liet Hij mij de hogepriester Jozua zien, die voor het aangezicht van de Engel van de HEERE stond, terwijl de satan aan zijn rechterhand stond om hem aan te klagen.
2 De HEERE zei echter tegen de satan:
De HEERE zal u
bestraffen, satan! De HEERE, Die Jeruzalem verkiest, zal u bestraffen. Is deze Jozua niet een stuk brandhout dat aan het vuur ontrukt is?3 Nu was Jozua in vuile kleren gekleed,
terwijl hij voor het aangezicht van de Engel stond.4 Toen nam Hij het woord
en zei tegen hen die voor Zijn aangezicht stonden: Trek hem de vuile kleren
uit! Daarop zei Hij tegen hem:
Zie, Ik heb uw
ongerechtigheid van u weggenomen en zal u feestkleren aantrekken. 5 Vervolgens zei Ik: Laat
hen een reine tulband op zijn hoofd zetten. Daarop zetten zij de reine tulband
op zijn hoofd en trokken hem feestkleren
aan, terwijl de Engel van de HEERE erbij stond.
De afgelopen week heb ik niet zo’n geweldige week achter de rug. Ik had problemen met mijn relatie, op mijn werk liep het niet lekker en thuis met mijn huisgenoten was de spanning om te snijden. Iets meer dan een maand geleden heb ik belijdenis gedaan en ik zei tegen God: ‘Waar bent U nu als ik U nodig heb? U laat me gewoon zitten.’ Ik kan je dan ook vertellen dat ik niet veel gebeden of gelezen heb afgelopen week. En dat terwijl ik andere mensen altijd probeer te overtuigen dat alle shit van deze wereld niet van God afkomt. Maar dat is makkelijker gezegd dan te geloven.
Nu ben ik een week verder en het gaat goed met me. Ik geniet van het mooie weer en dank God dat ik zoveel plezier heb in m’n werk en waarschijnlijk over niet al te lange tijd mag gaan verhuizen. De relatie is weer hersteld en owja… aankomende zondag hoop ik voor het eerst aan te gaan aan het Avondmaal. Maar toch… zo werkt het geloof toch niet helemaal denk ik. Ik bedoel: kan ik, kan jij Hem ook danken in slechte tijden?
Ik wil graag het volgende stuk met jullie lezen, het staat in Zacharia 3 vers 1 tot en met 5:
1 Daarna liet Hij mij de hogepriester Jozua zien, die voor het aangezicht van de Engel van de HEERE stond, terwijl de satan aan zijn rechterhand stond om hem aan te klagen.
2 De HEERE zei echter tegen de satan:
Wij vragen ons vaak af: waarom doet God dit of waarom laat God dat gebeuren? In dit Bijbelgedeelte zie je dat God zelf tegen satan op gaat staan en Jozua bevrijdt van het kwaad. Dit doet God ook met ons. Wij zijn zelf niks beter dan brandhout, klaar om verteerd te worden door het vuur. Maar God trok ons uit de ellende en gaf ons feestkleren. Jezus Zelf ging aan het brandhout om al het kwade te dragen. De volgende keer moeten we ons misschien eerst tot God wenden voordat we ons afgaan vragen waarom God het kwade toelaat….
4 opmerkingen:
Nou, ik wens je alvast een mooie zondag toe!
Ik denk dat het niet vanzelf gaat: hem loven als je het moeilijk hebt. Of hem danken als je zelf in de shit zit. Op zo'n moment is het genoeg ( voor jezelf dan ) om te bidden. Kort. Gewoon jezelf leeghuilen ofzo. Het danken is geen wet. Het onstaat uit liefde omdat je leert dat Hij je niet alleen laat als je het moeilijk hebt.
Complimenten voor het gedicht in de andere blog!
Mooi om te lezen hoe je ondanks de dip toch weer samen met God verder gaat. Mooi dat je meedoet aan het avondmaal. Ik vind dat ook altijd heel bijzonder om weer stil te staan bij wat Hij voor ons heeft gedaan.
Een goed weekend!
Hoe was het zondag? Ben je nog aan het Avondmaal geweest.
Het was mooi en onwerkelijk tegelijk... soms is het nog steeds moeilijk om te geloven dat Jezus het voor mij gedaan heeft, hoe zondig ik ook ben...
Een reactie posten