Hier zit ik dan
Alleen en alweer
Opnieuw gestrand Geen verweer
tegen het merkteken dat ik met me mee sleep
Het merkteken van de pijn
Diep in mijn ziel gebrand.
Een merkteken
niet voor even
niet voor altijd
maar voor het leven.
Het litteken blijft
Hoezeer ook vergeven,
het blijft een strijd.
Vergeven is niet vergeten
Bevrijding lost niet alles op.de herinnering komt terug
en zet mijn wereld op z’n kop.
Hoewel door de doop
mijn naam is gezuiverd
een merkteken op mijn voorhoofd gezet,
mijn verleden blijft
een stempel op mijn leven drukken.
Mijzelf kwellend
en niet in staat me los te rukken.
van het zeer
diep geworteld
in mijn wezen,
in mijn zijn,
in mijn hart.
Draag mij als een zegel op je hart,als een zegel op je arm.Sterk als de dood is de liefde,beklemmend als het dodenrijk de hartstocht.
Hooglied 8:6
De liefde is een vlammend vuur,een laaiende vlam.
5 opmerkingen:
Heel mooi verwoord lieve ien maar ook zo verscheurend, ik maak je van dichtbij mee en zie je pijn soms voel ik t zelfs juist omdat je me zo dierbaar bent zelfs als ik dit typ krijg ik een brok in m, n keel... meissie als je toch is wist en kon gaan zien hoe prachtig mens jij bent!!! Ik bid of God dat aan jou wilt laten merken en dat Hij je mag overladen met Zijn Liefde, echte Liefde, geen aardse niet eeuwige liefde maar Zijn Liefde voor jou Zijn Schepping!! Je mag er zijn♥
heel erg mooi!
Omdat je kostbaar bent! Een gedicht dat ik tegenkwam op een site. Hier is het voor jou: http://www.ingridsteenbeek.nl/101.html
Heel aangrijpend.
bedankt voor alle hartverwarmende reacties!
Een reactie posten